جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to affront
01
توهین کردن, (عمداً) رنجاندن، خفیف کردن، اهانت کردن
to do or say something to purposely hurt or disrespect someone
Transitive: to affront sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
affront
سومشخص مفرد
affronts
وجه وصفی حال
affronting
گذشته ساده
affronted
اسم مفعول
affronted
مثالها
Refusing the invitation seemed to affront the host, who had gone through great effort to organize the event.
رد کردن دعوت به نظر میرسید که توهین به میزبان باشد، کسی که برای سازماندهی این رویداد زحمت زیادی کشیده بود.
Affront
01
توهین, تحقیر
an action or remark intended to insult or show open disrespect
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
affronts
مثالها
The rude comment was an affront to the speaker's dignity.
نظر بیادبانه یک توهین به شأن سخنران بود.
