Ara
to affront
01
hakaret etmek
to do or say something to purposely hurt or disrespect someone
Transitive: to affront sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
affront
3. tekil kişi
affronts
şimdiki zaman ortacı
affronting
basit geçmiş zaman
affronted
geçmiş zaman ortacı
affronted
Örnekler
Ignoring her at the party was a deliberate attempt to affront her.
Partide onu görmezden gelmek, ona kasıtlı olarak hakaret etme girişimiydi.
Affront
01
hakaret, aşağılama
an action or remark intended to insult or show open disrespect
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
affronts
Örnekler
Ignoring her invitation was seen as a personal affront.
Onun davetini görmezden gelmek kişisel bir hakaret olarak görüldü.
