Szukaj
to affront
01
obrażać, znieważać
to do or say something to purposely hurt or disrespect someone
Transitive: to affront sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
affront
3. osoba liczby pojedynczej
affronts
imiesłów czynny
affronting
czas przeszły prosty
affronted
imiesłów bierny
affronted
Przykłady
He chose to affront his critics by making a dismissive remark during the interview.
Postanowił znieważyć swoich krytyków, robiąc lekceważącą uwagę podczas wywiadu.
Affront
01
obelga, zniewaga
an action or remark intended to insult or show open disrespect
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
affronts
Przykłady
His behavior at the ceremony was a public affront to tradition.
Jego zachowanie podczas ceremonii było publiczną zniewagą dla tradycji.
