جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to affront
01
توهین کردن, (عمداً) رنجاندن، خفیف کردن، اهانت کردن
to do or say something to purposely hurt or disrespect someone
Transitive: to affront sb
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
affront
سومشخص مفرد
affronts
وجه وصفی حال
affronting
گذشته ساده
affronted
اسم مفعول
affronted
مثالها
Ignoring her at the party was a deliberate attempt to affront her.
نادیده گرفتن او در مهمانی یک اقدام عمدی برای توهین به او بود.
Affront
01
توهین, تحقیر
an action or remark intended to insult or show open disrespect
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
affronts
مثالها
Ignoring her invitation was seen as a personal affront.
نادیده گرفتن دعوت او به عنوان یک توهین شخصی دیده شد.
