جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to belch
01
آروغ زدن, باد گلو خارج کردن
to expel gas audibly from the stomach through the mouth
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
belch
سومشخص مفرد
belches
وجه وصفی حال
belching
گذشته ساده
belched
اسم مفعول
belched
مثالها
He couldn't help but belch loudly after the hearty meal.
او نمیتوانست پس از غذای مفصل بلند آروغ بزند.
02
تف کردن, پرتاب کردن
to erupt or explode with a sudden, forceful release
Transitive: to belch gas or particle
مثالها
The volcano belched hot ash into the sky, darkening the clouds.
آتشفشان خاکستر داغ را به آسمان تف کرد، ابرها را تیره و تار کرد.
Belch
01
آروغ, بادگلو
a reflex that expels gas noisily from the stomach through the mouth
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
belches
درخت واژگانی
belching
belch
