Ara
to belch
01
geğirmek, gaz çıkarmak
to expel gas audibly from the stomach through the mouth
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
belch
3. tekil kişi
belches
şimdiki zaman ortacı
belching
basit geçmiş zaman
belched
geçmiş zaman ortacı
belched
Örnekler
He couldn't help but belch loudly after the hearty meal.
Bol yemekten sonra yüksek sesle geğirmekten kendini alamadı.
02
püskürtmek, fışkırtmak
to erupt or explode with a sudden, forceful release
Transitive: to belch gas or particle
Örnekler
The volcano belched hot ash into the sky, darkening the clouds.
Volkan, gökyüzüne sıcak kül püskürttü, bulutları kararttı.
Belch
01
geğirme, yellenme
a reflex that expels gas noisily from the stomach through the mouth
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
belches
Leksikal Ağaç
belching
belch
