جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to belch
01
آروغ زدن, باد گلو خارج کردن
to expel gas audibly from the stomach through the mouth
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
belch
سومشخص مفرد
belches
وجه وصفی حال
belching
گذشته ساده
belched
اسم مفعول
belched
مثالها
Excuse me, I need to belch; the carbonated drink caused some gas.
ببخشید، باید آروغ بزنم؛ نوشیدنی گازدار باعث مقداری گاز شد.
02
تف کردن, پرتاب کردن
to erupt or explode with a sudden, forceful release
Transitive: to belch gas or particle
مثالها
The car ’s engine belched black smoke as it sputtered to a halt.
موتور ماشین دود سیاه پس داد در حالی که به توقف افتاد.
Belch
01
آروغ, بادگلو
a reflex that expels gas noisily from the stomach through the mouth
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
belches
درخت واژگانی
belching
belch
