جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to prohibit
01
منع کردن
to formally forbid something from being done, particularly by law
Transitive: to prohibit an action
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
prohibit
سومشخص مفرد
prohibits
وجه وصفی حال
prohibiting
گذشته ساده
prohibited
اسم مفعول
prohibited
مثالها
The city council passed a law to prohibit the use of fireworks within city limits.
شورای شهر قانونی را تصویب کرد تا استفاده از آتشبازی را در محدوده شهر ممنوع کند.
درخت واژگانی
prohibited
prohibition
prohibitive
prohibit
