to disfigure
01
تشويه, تشويه
to seriously damage the way something looks, especially a person's body or face
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
زمن المضارع
disfigure
الغائب المفرد
disfigures
اسم الفاعل
disfiguring
الماضي البسيط
disfigured
اسم المفعول
disfigured
أمثلة
The artist intentionally disfigured the sculpture to convey a sense of imperfection.
قام الفنان عمداً بتشويه التمثال لنقل شعور بالنقص.
شجرة معجمية
disfigurement
disfigure
figure



























