Szukaj
beruhigen
01
uspokajać, ukoić
Jemanden oder etwas ruhiger machen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
be
czasownik podstawowy
ruhigen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
beruhige
3. osoba liczby pojedynczej
beruhigt
imiesłów czynny
beruhigend
czas przeszły prosty
beruhigte
imiesłów bierny
beruhigt
Przykłady
Die Mutter beruhigt das weinende Kind.
Matka uspokaja płaczące dziecko.
02
uspokoić się, zrelaksować się
Sich entspannen
Przykłady
Nach dem Unfall hat sie sich schnell beruhigt.
Po wypadku szybko się uspokoiła.
