Szukaj
bedingen
[past form: bedingte]
01
warunkować, powodować
Etwas als Folge oder Voraussetzung herbeiführen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
bedinge
3. osoba liczby pojedynczej
bedingt
imiesłów czynny
bedingend
czas przeszły prosty
bedingte
imiesłów bierny
bedingt
Przykłady
Diese Entscheidung bedingt zusätzliche Kosten.
Ta decyzja warunkuje dodatkowe koszty.
02
być współzależnymi, warunkować się nawzajem
In gegenseitiger Abhängigkeit stehen
Przykłady
Technischer Fortschritt und gesellschaftliche Entwicklung bedingen sich.
Postęp techniczny i rozwój społeczny warunkują się nawzajem.
