Szukaj
bedingen
01
warunkować, powodować
Etwas als Folge oder Voraussetzung herbeiführen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
bedinge
3. osoba liczby pojedynczej
bedingt
imiesłów czynny
bedingend
czas przeszły prosty
bedingte
imiesłów bierny
bedingt
Przykłady
Die Nachfrage bedingt höhere Produktion.
Popyt warunkuje wyższą produkcję.
02
być współzależnymi, warunkować się nawzajem
In gegenseitiger Abhängigkeit stehen
Przykłady
Wirtschaft und Politik bedingen sich oft.
Gospodarka i polityka często warunkują się nawzajem.
