impulsif
im
ɛ̃
e
pul
pʏl
pul
sif
sif
sif

Definition och betydelse av "impulsif"pÄ franska

impulsif
01

impulsiv, oöverlagd

qui agit sans réfléchir ou sans contrÎle 
impulsif definition and meaning
grammatisk information
morfologisk sammansÀttning
sammansÀttning
kvalitativt
superlativ
le plus impulsif
komparativ
plus impulsif
graderbart
maskulin singular
impulsif
maskulin plural
impulsifs
feminin singular
impulsive
feminin plural
impulsives
omrÄde
comportement, personnalité, psychologie
Exempel
Il a pris une décision impulsive sans consulter personne. 

Han fattade ett impulsivt beslut utan att rÄdfrÄga nÄgon.

L'impulsif
01

impulsiv person, obetÀnksam person

personne qui agit sans réfléchir 
grammatisk information
animacitetsstatus
mÀnniska
morfologisk sammansÀttning
sammansÀttning
rÀknebart
singular
gender specific
genus
maskulinum
pluralform
impulsifs
maskulin singular
impulsif
feminin singular
impulsive
neutral form
personne impulsive
Exempel
Un impulsif dépense souvent sans raison. 

En impulsiv person spenderar ofta utan anledning.

LanGeek
Ladda Ner Appen
langeek application

Download Mobile App

App Store