Szukaj
refuser
01
odmawiać, odrzucać
ne pas accepter quelque chose ou dire non
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
refuse
1. osoba liczby mnogiej
refusons
1. osoba czasu przyszłego
refuserai
imiesłów czynny
refusant
imiesłów bierny
refusé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
refusions
Przykłady
Il a refusé l'invitation à la fête.
On odmówił zaproszenia na imprezę.
02
odmawiać sobie, powstrzymywać się
ne pas s'autoriser quelque chose, se retenir
Przykłady
Elle se refuse à manger du gâteau.
Ona odmawia jedzenia ciasta.
