Szukaj
poignarder
01
dźgnąć, pchnąć nożem
frapper quelqu'un avec un couteau ou un poignard
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
poignarde
1. osoba liczby mnogiej
poignardons
1. osoba czasu przyszłego
poignarderai
imiesłów bierny
poignardé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
poignardions
Przykłady
Il a essayé de poignarder son ennemi mais a raté.
Próbował dźgnąć swojego wroga, ale chybił.
02
dźgać, dręczyć
causer une douleur intense ou un tourment, moral ou physique
Przykłady
Ces critiques l' ont poignardé moralement.
Te krytyki moralnie go dźgnęły.
