Szukaj
poignarder
01
dźgnąć, pchnąć nożem
frapper quelqu'un avec un couteau ou un poignard
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
poignarde
1. osoba liczby mnogiej
poignardons
1. osoba czasu przyszłego
poignarderai
imiesłów bierny
poignardé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
poignardions
Przykłady
Il poignarde l'agresseur en légitime défense.
Dźga napastnika w obronie koniecznej.
02
dźgać, dręczyć
causer une douleur intense ou un tourment, moral ou physique
Przykłady
Cette trahison m'a poignardé le cœur.
Ta zdrada przebiła moje serce.
