جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
poignarder
01
خنجر زدن, دشنه زدن
frapper quelqu'un avec un couteau ou un poignard
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل کنشی
جدانشدنی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
poignarde
اولشخص جمع
poignardons
اولشخص زمان آینده
poignarderai
اسم مفعول
poignardé
اولشخص جمع زمان ناقص
poignardions
مثالها
Il poignarde l'agresseur en légitime défense.
او مهاجم را در دفاع مشروع با چاقو میزند.
02
به درد آوردن, رنج دادن، عذاب دادن
causer une douleur intense ou un tourment, moral ou physique
مثالها
Cette trahison m'a poignardé le cœur.
این خیانت قلبم را درید.
