Szukaj
identifier
01
identyfikować, określać
reconnaître ou déterminer l'identité de quelqu'un ou quelque chose
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
identifie
1. osoba liczby mnogiej
identifions
1. osoba czasu przyszłego
identifierai
imiesłów czynny
identifiant
imiesłów bierny
identifié
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
identifiions
Przykłady
La police a identifié le suspect rapidement.
Policja szybko zidentyfikowała podejrzanego.
02
utożsamiać
associé ou considéré comme identique à quelque chose d'autre
Przykłady
On ne doit pas identifier la richesse au bonheur.
Nie należy utożsamiać bogactwa ze szczęściem.
03
utożsamiać się z, czuć się blisko z
se sentir proche ou similaire à quelqu'un, s'associer à quelqu'un
Przykłady
Elle s'identifie à sa mère dans beaucoup de choses.
Ona utożsamia się ze swoją matką w wielu rzeczach.
