Szukaj
dénouer
01
rozwiązać, rozplątać
défaire un nœud ou un lien, rendre quelque chose libre ou détaché
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
dénoue
1. osoba liczby mnogiej
dénouons
1. osoba czasu przyszłego
dénouerai
imiesłów bierny
dénoué
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
dénouions
Przykłady
Le marin a dénoué les cordages du bateau.
Marynarz rozwiązał liny łodzi.
02
rozwiązywać, rozplątywać
résoudre un problème, une situation difficile ou un conflit
Przykłady
Il a fallu du temps pour dénouer les malentendus.
Zajęło trochę czasu, aby rozwiązać nieporozumienia.
