Szukaj
dénouer
01
rozwiązać, rozplątać
défaire un nœud ou un lien, rendre quelque chose libre ou détaché
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
dénoue
1. osoba liczby mnogiej
dénouons
1. osoba czasu przyszłego
dénouerai
imiesłów bierny
dénoué
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
dénouions
Przykłady
Elle a dénoué ses lacets avant de les ranger.
Ona rozwiązała swoje sznurowadła przed ich schowaniem.
02
rozwiązywać, rozplątywać
résoudre un problème, une situation difficile ou un conflit
Przykłady
Ils ont réussi à dénouer le différend entre les deux parties.
Udało im się rozwiązać spór między dwiema stronami.
