Szukaj
décharger
01
rozładowywać, wyładowywać
enlever ou vider ce qu'un véhicule, un sac ou un récipient contient
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
décharge
1. osoba liczby mnogiej
déchargeons
1. osoba czasu przyszłego
déchargerai
imiesłów czynny
déchargeant
imiesłów bierny
déchargé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
déchargions
Przykłady
Nous avons déchargé les caisses du camion avant la pluie.
Rozładowaliśmy skrzynie z ciężarówki przed deszczem.
02
rozładowywać, uwalniać
faire passer l'électricité, la pression ou l'énergie d'un objet, le vider de sa charge
Przykłady
L' électricité statique se décharge lorsqu' on touche le métal.
Elektryczność statyczna rozładowuje się po dotknięciu metalu.
03
odciążać, łagodzić
soulager quelqu'un en prenant une partie de ses responsabilités, de ses tâches ou de ses soucis
Przykłady
Cette initiative décharge les étudiants de certaines formalités administratives.
Ta inicjatywa zwalnia studentów z niektórych formalności administracyjnych.
