Szukaj
décharger
01
rozładowywać, wyładowywać
enlever ou vider ce qu'un véhicule, un sac ou un récipient contient
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
mocny
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
décharge
1. osoba liczby mnogiej
déchargeons
1. osoba czasu przyszłego
déchargerai
imiesłów czynny
déchargeant
imiesłów bierny
déchargé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
déchargions
Przykłady
Les ouvriers ont déchargé le camion de ses palettes.
Robotnicy rozładowali ciężarówkę z jej palet.
02
rozładowywać, uwalniać
faire passer l'électricité, la pression ou l'énergie d'un objet, le vider de sa charge
Przykłady
Il faut décharger la batterie avant de la remplacer.
Przed wymianą należy rozładować baterię.
03
odciążać, łagodzić
soulager quelqu'un en prenant une partie de ses responsabilités, de ses tâches ou de ses soucis
Przykłady
Elle a déchargé son collègue en prenant en charge une partie du projet.
Ona odciążyła swojego kolegę, przejmując część projektu.
