Szukaj
brouiller
01
mieszać, mącić
mélanger ou rendre confus quelque chose
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
brouille
1. osoba liczby mnogiej
brouillons
1. osoba czasu przyszłego
brouillerai
imiesłów czynny
brouillant
imiesłów bierny
brouillé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
brouillions
Przykłady
Ne brouille pas les papiers sur mon bureau.
Nie brouiller papierów na moim biurku.
02
pokłócić się, poróżnić się
perdre l'amitié ou se fâcher avec quelqu'un
Przykłady
Ils se sont brouillés après une dispute.
Pokłócili się po kłótni.
03
zakłócać, zagłuszać
perturber ou empêcher la réception d'un signal
Przykłady
Les appareils militaires peuvent brouiller les communications.
Urządzenia wojskowe mogą zakłócać komunikację.
