Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
brouiller
01
mengen, verwarren
mélanger ou rendre confus quelque chose
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
hulpwerkwoord
avoir
1e persoon enkelvoud
brouille
1e persoon meervoud
brouillons
1e persoon toekomende tijd
brouillerai
onvoltooid deelwoord
brouillant
voltooid deelwoord
brouillé
1e persoon meervoud imperfectum
brouillions
Voorbeelden
Ne brouille pas les papiers sur mon bureau.
Brouiller de papieren op mijn bureau niet.
02
ruzie maken, breken
perdre l'amitié ou se fâcher avec quelqu'un
Voorbeelden
Ils se sont brouillés après une dispute.
Ze zijn gebrouilleerd na een ruzie.
03
storen, blokkeren
perturber ou empêcher la réception d'un signal
Voorbeelden
Les appareils militaires peuvent brouiller les communications.
Militaire apparaten kunnen communicatie storen.
