Ara
to defeat
01
yenmek
to win against someone in a war, game, contest, etc.
Transitive: to defeat an opponent
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
defeat
3. tekil kişi
defeats
şimdiki zaman ortacı
defeating
basit geçmiş zaman
defeated
geçmiş zaman ortacı
defeated
Örnekler
In the debate, she eloquently defeated her opponent with well-reasoned arguments.
Tartışmada, iyi gerekçelendirilmiş argümanlarla rakibini yendi.
02
başarısını engellemek
to prevent something from succeeding
Transitive: to defeat a goal or effort
Örnekler
His doubt and hesitation defeated his own chances for success.
Şüphesi ve tereddüdü başarı şansını bozdu.
Defeat
01
yenilgi, mağlubiyet
the state of having lost in a contest, war, competition, etc.
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
defeats
02
yenilgi, başarısızlık
the feeling that accompanies an experience of being thwarted in attaining your goals
Leksikal Ağaç
defeated
defeat
