Szukaj
to defeat
01
pokonać, zwyciężyć
to win against someone in a war, game, contest, etc.
Transitive: to defeat an opponent
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
defeat
3. osoba liczby pojedynczej
defeats
imiesłów czynny
defeating
czas przeszły prosty
defeated
imiesłów bierny
defeated
Przykłady
In the debate, she eloquently defeated her opponent with well-reasoned arguments.
W debacie elokwentnie pokonała swojego przeciwnika dobrze uzasadnionymi argumentami.
02
pokrzyżować, udaremnić
to prevent something from succeeding
Transitive: to defeat a goal or effort
Przykłady
His doubt and hesitation defeated his own chances for success.
Jego wątpliwości i wahanie pokonały jego własne szanse na sukces.
Defeat
01
porażka, klęska
the state of having lost in a contest, war, competition, etc.
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
defeats
02
porażka, niepowodzenie
the feeling that accompanies an experience of being thwarted in attaining your goals
Drzewo Leksykalne
defeated
defeat
