Ara
to obey
01
itaat etmek
to follow commands, rules, or orders
Transitive: to obey rules or orders
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
obey
3. tekil kişi
obeys
şimdiki zaman ortacı
obeying
basit geçmiş zaman
obeyed
geçmiş zaman ortacı
obeyed
Örnekler
Children are expected to obey their parents' instructions.
Çocukların ebeveynlerinin talimatlarını itaat etmeleri beklenir.
Leksikal Ağaç
disobey
obey
