Szukaj
to obey
01
słuchać, przestrzegać
to follow commands, rules, or orders
Transitive: to obey rules or orders
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
obey
3. osoba liczby pojedynczej
obeys
imiesłów czynny
obeying
czas przeszły prosty
obeyed
imiesłów bierny
obeyed
Przykłady
Children are expected to obey their parents' instructions.
Oczekuje się, że dzieci będą słuchać poleceń swoich rodziców.
Drzewo Leksykalne
disobey
obey
