Szukaj
to irritate
01
irytować, denerwować
to annoy someone, often over small matters
Transitive: to irritate sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
irritate
3. osoba liczby pojedynczej
irritates
imiesłów czynny
irritating
czas przeszły prosty
irritated
imiesłów bierny
irritated
Przykłady
The way he constantly interrupts conversations can really irritate people.
Sposób, w jaki ciągle przerywa rozmowy, może naprawdę irytować ludzi.
02
drażnić, irytować
to cause discomfort or inflammation in a body part
Transitive: to irritate a body part
Przykłady
The soap irritated her skin, causing a rash.
Mydło podrażniło jej skórę, powodując wysypkę.
03
drażnić, pobudzać
to trigger an active response from an organism, cell, or organ by stimulating it
Transitive: to irritate an organism or cell
Przykłady
The injection irritated the immune system, causing it to release antibodies.
Zastrzyk podrażnił układ odpornościowy, powodując uwalnianie przeciwciał.
Drzewo Leksykalne
irritated
irritating
irritation
irritate
irrit
