Szukaj
to inhabit
01
zamieszkiwać, mieszkać
to reside in a specific place
Transitive: to inhabit a region
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
inhabit
3. osoba liczby pojedynczej
inhabits
imiesłów czynny
inhabiting
czas przeszły prosty
inhabited
imiesłów bierny
inhabited
Przykłady
Many species of birds inhabit the forest year-round.
Wiele gatunków ptaków zamieszkuje las przez cały rok.
Przykłady
Strange energies were said to inhabit the ancient relic.
Mówiono, że dziwne energie zamieszkują starożytny relikt.
Drzewo Leksykalne
inhabitancy
inhabitant
inhabit
habit
