Szukaj
to inhabit
01
zamieszkiwać, mieszkać
to reside in a specific place
Transitive: to inhabit a region
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
inhabit
3. osoba liczby pojedynczej
inhabits
imiesłów czynny
inhabiting
czas przeszły prosty
inhabited
imiesłów bierny
inhabited
Przykłady
Wolves inhabit the northern territories, where they roam freely.
Wilki zamieszkują północne terytoria, gdzie swobodnie wędrują.
Przykłady
Silence inhabited the room after the argument ended.
Cisza zapanowała w pokoju po zakończeniu kłótni.
Drzewo Leksykalne
inhabitancy
inhabitant
inhabit
habit
