Szukaj
to induce
01
nakłaniać, wpływać
to influence someone to do something particular
Ditransitive: to induce sb to do sth
Przykłady
Management used a cash bonus to induce workers to take on risky offshore assignments.
Kierownictwo wykorzystało premię pieniężną, aby zachęcić pracowników do podejmowania ryzykownych zadań offshore.
02
wywoływać, indukować
to trigger a particular event, condition, or response
Transitive: to induce a condition or response
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
induce
3. osoba liczby pojedynczej
induces
imiesłów czynny
inducing
czas przeszły prosty
induced
imiesłów bierny
induced
Przykłady
The medication can induce drowsiness in patients.
Lek może wywołać senność u pacjentów.
03
indukować, wnioskować
to derive general principles or conclusions from specific observations or instances
Transitive: to induce principles or conclusions
Przykłady
Scientists induce theories about natural phenomena by analyzing experimental data and making observations in the field.
Naukowcy wnioskują teorie o zjawiskach naturalnych, analizując dane eksperymentalne i dokonując obserwacji w terenie.
04
indukować, generować
to generate or create an electric charge, current, or magnetic state within a conductor or material
Transitive: to induce an electric or magnetic charge
Przykłady
The changing magnetic field induced an electric current in the wire coil, powering the electromagnet.
Zmieniające się pole magnetyczne wyindukowało prąd elektryczny w cewce drutu, zasilając elektromagnes.
05
wywołać, indukować
to medically start a woman’s labor to help her give birth
Przykłady
The doctor decided to induce labor because the baby was overdue.
Lekarz zdecydował się wywołać poród, ponieważ dziecko było przeterminowane.
Drzewo Leksykalne
induced
inducement
inducer
induce
