Szukaj
to appoint
01
mianować, wyznaczać
to give a responsibility or job to someone
Transitive: to appoint sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
appoint
3. osoba liczby pojedynczej
appoints
imiesłów czynny
appointing
czas przeszły prosty
appointed
imiesłów bierny
appointed
Przykłady
The manager decided to appoint a new team leader to oversee the project.
Kierownik postanowił mianować nowego lidera zespołu do nadzorowania projektu.
02
wyposażyć, umeblować
to equip or furnish a space with the necessary or proper items
Transitive: to appoint a place
Przykłady
They appointed the living room with luxurious sofas and antique decorations.
Wyposażyli salon w luksusowe sofy i antyczne dekoracje.
Drzewo Leksykalne
appointed
appointive
appointment
appoint
