Szukaj
to drub
01
bić, okładać
to strike or beat someone several times with force
Transitive: to drub sb
Przykłady
The bully was known to drub anyone who dared to challenge him.
Znany był z tego, że bił każdego, kto odważył się go wyzwać.
02
rozgromić, zdecydowanie pokonać
to win decisively and thoroughly against opponents in a competition or fight
Transitive: to drub an opponent
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
drub
3. osoba liczby pojedynczej
drubs
imiesłów czynny
drubbing
czas przeszły prosty
drubbed
imiesłów bierny
drubbed
Przykłady
The soccer team drubbed their rivals with a final score of 4-0.
Drużyna piłkarska zmiażdżyła swoich rywali końcowym wynikiem 4-0.
Drzewo Leksykalne
drubbing
drub
