جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to drub
01
زدن, کوبیدن
to strike or beat someone several times with force
Transitive: to drub sb
مثالها
The boxer drubbed his opponent in the ring, securing a quick victory.
بوکسور حریفش را در رینگ کوبید و پیروزی سریعی را تضمین کرد.
02
کتک زدن
to win decisively and thoroughly against opponents in a competition or fight
Transitive: to drub an opponent
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
drub
سومشخص مفرد
drubs
وجه وصفی حال
drubbing
گذشته ساده
drubbed
اسم مفعول
drubbed
مثالها
In the intense chess match, the grandmaster managed to drub his challenger with a strategic move.
در مسابقه شدید شطرنج، استاد بزرگ توانست با یک حرکت استراتژیک حریف خود را شکست دهد.
درخت واژگانی
drubbing
drub
