disorder
dis
dɪs
dis
or
ˈɔ:
aw
der
recorderboarderreorderwarder

Definicja i znaczenie słowa „disorder” po angielsku

Disorder
01

zaburzenie, choroba

a disease, illness, or medical condition that impairs normal physical or mental function 
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
disorders
Przykłady
She was diagnosed with a thyroid disorder. 

Zdiagnozowano u niej zaburzenie tarczycy.

02

zamieszki, nieporządek

conduct that causes public unrest 
Przykłady
Police were called after the bar fight escalated into disorder in the street. 

Policja została wezwana po tym, jak bójka w barze przerodziła się w zamieszki na ulicy.

03

nieporządek, bałagan

a state in which things are not arranged as expected 
Przykłady
The room was in disorder after the children finished playing. 

Pokój był w nieładzie po tym, jak dzieci skończyły się bawić.

to disorder
01

nieporządkować, dezorganizować

to bring disorganization or untidiness to a system, arrangement, or place 
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disorder
3. osoba liczby pojedynczej
disorders
imiesłów czynny
disordering
czas przeszły prosty
disordered
imiesłów bierny
disordered
Przykłady
The children disordered the living room with their toys. 

Dzieci zdezorganizowały salon swoimi zabawkami.

02

zakłócać, mącić

to disturb someone's mind 
Przykłady
The news of the accident disordered her thoughts for hours. 

Wiadomość o wypadku zdezorganizowała jej myśli na godziny.

LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store