جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Disorder
01
اختلال
a disease, illness, or medical condition that impairs normal physical or mental function
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
disorders
مثالها
She was diagnosed with a thyroid disorder.
او با اختلال تیروئید تشخیص داده شد.
02
بینظمی, آشوب
conduct that causes public unrest
مثالها
Police were called after the bar fight escalated into disorder in the street.
پلیس پس از آنکه دعوای بار به بینظمی در خیابان تبدیل شد، فراخوانده شد.
03
بینظمی, آشفتگی
a state in which things are not arranged as expected
مثالها
The room was in disorder after the children finished playing.
اتاق پس از پایان بازی بچهها در بینظمی بود.
to disorder
01
به هم ریختن, بی نظم کردن
to bring disorganization or untidiness to a system, arrangement, or place
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
disorder
سومشخص مفرد
disorders
وجه وصفی حال
disordering
گذشته ساده
disordered
اسم مفعول
disordered
مثالها
The children disordered the living room with their toys.
کودکان با اسباببازیهایشان اتاق نشیمن را به هم ریختند.
02
آشفته کردن, پریشان کردن
to disturb someone's mind
مثالها
The news of the accident disordered her thoughts for hours.
خبر حادثه افکارش را برای ساعتها آشفته کرد.
