disorder
dis
dɪs
dis
or
ˈɔ:
aw
der
recorderboarderreorderwarder

"disorder"kelimesinin İngilizce tanımı ve anlamı

Disorder
01

bozukluk

a disease, illness, or medical condition that impairs normal physical or mental function 
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
disorders
Örnekler
She was diagnosed with a thyroid disorder. 

Kendisine tiroid bozukluğu teşhisi kondu.

02

kargaşa, düzensizlik

conduct that causes public unrest 
Örnekler
Police were called after the bar fight escalated into disorder in the street. 

Bar kavgası sokakta düzensizliğe dönüştükten sonra polis çağrıldı.

03

düzensizlik, karışıklık

a state in which things are not arranged as expected 
Örnekler
The room was in disorder after the children finished playing. 

Çocuklar oyunu bitirdikten sonra oda düzensizlik içindeydi.

to disorder
01

dağıtmak, düzensizleştirmek

to bring disorganization or untidiness to a system, arrangement, or place 
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
disorder
3. tekil kişi
disorders
şimdiki zaman ortacı
disordering
basit geçmiş zaman
disordered
geçmiş zaman ortacı
disordered
Örnekler
The children disordered the living room with their toys. 

Çocuklar oyuncaklarıyla oturma odasını dağıttı.

02

aklını karıştırmak, düşüncelerini bozmak

to disturb someone's mind 
Örnekler
The news of the accident disordered her thoughts for hours. 

Kaza haberi, düşüncelerini saatlerce karıştırdı.

LanGeek
Uygulamayı İndir
langeek application

Download Mobile App

App Store