Szukaj
to dismay
01
zaniepokoić, zmartwić
to cause someone to feel shocked, worried, or upset
Transitive: to dismay sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dismay
3. osoba liczby pojedynczej
dismays
imiesłów czynny
dismaying
czas przeszły prosty
dismayed
imiesłów bierny
dismayed
Przykłady
The sudden cancellation of the event dismayed the attendees, leaving them feeling disappointed.
Nagłe odwołanie wydarzenia zszokowało uczestników, pozostawiając ich rozczarowanych.
02
zaniepokoić, zniechęcić
to cause someone to feel anxious or lose determination
Transitive: to dismay sb
Przykłady
The unexpected withdrawal of a key player dismayed the team, affecting their morale.
Nieoczekiwane wycofanie się kluczowego gracza zaniepokoiło zespół, wpływając na jego morale.
Dismay
01
konsternacja, zniechęcenie
the sadness and worry provoked by an unpleasant surprise
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
Przykłady
Her face showed dismay when she heard the news of the cancellation.
Jej twarz wyrażała konsternację, gdy usłyszała wiadomość o odwołaniu.
02
konsternacja, przerażenie
fear resulting from the awareness of danger
