Szukaj
to dishearten
01
zniechęcać, przygnębiać
to cause someone to lose courage, enthusiasm, or hope
Transitive: to dishearten sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dishearten
3. osoba liczby pojedynczej
disheartens
imiesłów czynny
disheartening
czas przeszły prosty
disheartened
imiesłów bierny
disheartened
Przykłady
Receiving a rejection letter can dishearten even the most determined job seeker.
Otrzymanie listu odmownego może zniechęcić nawet najbardziej zdeterminowanego poszukiwacza pracy.
Drzewo Leksykalne
disheartening
disheartenment
dishearten
hearten
