Szukaj
to dishearten
01
zniechęcać, przygnębiać
to cause someone to lose courage, enthusiasm, or hope
Transitive: to dishearten sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dishearten
3. osoba liczby pojedynczej
disheartens
imiesłów czynny
disheartening
czas przeszły prosty
disheartened
imiesłów bierny
disheartened
Przykłady
Despite the challenges, he refused to let the difficulties dishearten him.
Pomimo wyzwań, odmówił pozwolenia, by trudności go zniechęciły.
Drzewo Leksykalne
disheartening
disheartenment
dishearten
hearten
