Ara
to dishearten
01
hevesini kırmak
to cause someone to lose courage, enthusiasm, or hope
Transitive: to dishearten sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
dishearten
3. tekil kişi
disheartens
şimdiki zaman ortacı
disheartening
basit geçmiş zaman
disheartened
geçmiş zaman ortacı
disheartened
Örnekler
Despite the challenges, he refused to let the difficulties dishearten him.
Zorluklara rağmen, zorlukların onu cesaretini kırmasına izin vermeyi reddetti.
Leksikal Ağaç
disheartening
disheartenment
dishearten
hearten
