to confabulate
Pronunciation
/kənfˈæbjʊlˌeɪt/

Definicja i znaczenie słowa „confabulate” po angielsku

to confabulate
01

pogawędzić, pogadać

to have a casual and light conversation without sharing a lot of information
Intransitive
to confabulate definition and meaning
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
confabulate
3. osoba liczby pojedynczej
confabulates
imiesłów czynny
confabulating
czas przeszły prosty
confabulated
imiesłów bierny
confabulated
Przykłady
At the family reunion, relatives confabulated about old memories and shared laughter.
Na zjeździe rodzinnym krewni pogadali o starych wspomnieniach i dzielili się śmiechem.
02

naradzać się, dyskutować

to confer or discuss something with others
Intransitive
Przykłady
We need to confabulate before finalizing the proposal.
Musimy naradzić się przed sfinalizowaniem propozycji.
03

konfabulować, zmyślać

to create or invent fictitious experiences or details to fill gaps in one's memory
Intransitive
Transitive: to confabulate experiences or details
Przykłady
Elderly individuals with dementia may confabulate as their memory deteriorates.
Starsze osoby z demencją mogą konfabulować, gdy ich pamięć się pogarsza.
LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store