Szukaj
to coerce
01
zmuszać, przymuszać
to force someone to do something through threats or manipulation
Ditransitive: to coerce sb to do sth | to coerce sb into sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
coerce
3. osoba liczby pojedynczej
coerces
imiesłów czynny
coercing
czas przeszły prosty
coerced
imiesłów bierny
coerced
Przykłady
The criminal coerced the witness into changing their testimony through intimidation.
Przestępca zmusił świadka do zmiany zeznań poprzez zastraszanie.
Drzewo Leksykalne
coercion
coercive
coerce
