Ara
to coerce
01
mecbur etmek
to force someone to do something through threats or manipulation
Ditransitive: to coerce sb to do sth | to coerce sb into sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
coerce
3. tekil kişi
coerces
şimdiki zaman ortacı
coercing
basit geçmiş zaman
coerced
geçmiş zaman ortacı
coerced
Örnekler
The criminal coerced the witness into changing their testimony through intimidation.
Suçlu, tanığı zorlayarak ifadesini değiştirmeye zorladı.
Leksikal Ağaç
coercion
coercive
coerce
