Szukaj
bucking
01
wierzgający, dziki
(of an animal) agitated and violent, in a way that involves sudden leaping, kicking, or twisting to resist control or throw off a rider
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
przymiotnik od imiesłowu czynnego
jakościowy
stopień najwyższy
most bucking
stopień wyższy
more bucking
stopniowalne
Przykłady
The bucking horse launched the rider into the air within seconds.
Buntujący się koń wyrzucił jeźdźca w powietrze w ciągu kilku sekund.
Drzewo Leksykalne
bucking
buck
