Szukaj
to afflict
01
dręczyć, nękać
to cause pain, suffering, or distress, often as a result of illness, injury, or hardship
Transitive: to afflict a person or region
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
afflict
3. osoba liczby pojedynczej
afflicts
imiesłów czynny
afflicting
czas przeszły prosty
afflicted
imiesłów bierny
afflicted
Przykłady
Poverty afflicts many families in this neighborhood.
Ubóstwo dotyka wiele rodzin w tej okolicy.
Drzewo Leksykalne
afflicted
affliction
afflictive
afflict
