جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to afflict
01
مبتلا کردن, دچار کردن
to cause pain, suffering, or distress, often as a result of illness, injury, or hardship
Transitive: to afflict a person or region
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
afflict
سومشخص مفرد
afflicts
وجه وصفی حال
afflicting
گذشته ساده
afflicted
اسم مفعول
afflicted
مثالها
The region was afflicted by a severe drought last year.
منطقه سال گذشته با خشکسالی شدیدی درگیر شد.
درخت واژگانی
afflicted
affliction
afflictive
afflict
