Szukaj
Celibate
01
religijny celibatariusz, osoba
a person who has taken a religious vow to abstain from sexual relations, often as part of a spiritual or monastic commitment
informacje gramatyczne
status żywotności
człowiek
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
celibates
Przykłady
The monk lived as a celibate, devoted entirely to prayer and service.
Mnich żył jako celibatariusz, całkowicie oddany modlitwie i służbie.
celibate
01
czysty, celibatariusz
refraining from participating in sexual relations or marriage
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most celibate
stopień wyższy
more celibate
stopniowalne
Przykłady
The monk took a vow of celibacy, committing himself to a life of celibate devotion to his faith.
Mnich złożył ślub celibatu, zobowiązując się do życia w czystości oddania swojej wierze.
