Szukaj
to castigate
01
skarcić, ostro skrytykować
to strongly and harshly criticize someone or something
Transitive: to castigate sb | to castigate sb for an action or behavior
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
castigate
3. osoba liczby pojedynczej
castigates
imiesłów czynny
castigating
czas przeszły prosty
castigated
imiesłów bierny
castigated
Przykłady
The manager castigated the employee for consistently failing to meet deadlines.
Kierownik zganił pracownika za ciągłe nieprzestrzeganie terminów.
02
karać, ostro ganić
to inflict harsh punishment or reprimand upon someone
Transitive: to castigate sb
Przykłady
After being caught cheating on the final exam, the professor decided to castigate the student.
Po przyłapaniu na oszukiwaniu na egzaminie końcowym, profesor postanowił ukarać studenta.
Drzewo Leksykalne
castigation
castigate
