Szukaj
to castigate
01
skarcić, ostro skrytykować
to strongly and harshly criticize someone or something
Transitive: to castigate sb | to castigate sb for an action or behavior
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
castigate
3. osoba liczby pojedynczej
castigates
imiesłów czynny
castigating
czas przeszły prosty
castigated
imiesłów bierny
castigated
Przykłady
The professor castigated the students for their lack of preparation in the final exam.
Profesor zganił studentów za brak przygotowania do egzaminu końcowego.
02
karać, ostro ganić
to inflict harsh punishment or reprimand upon someone
Transitive: to castigate sb
Przykłady
In medieval times, kings would often castigate rebels by publicly executing them.
W średniowieczu królowie często karali buntowników, publicznie ich egzekwując.
Drzewo Leksykalne
castigation
castigate
