جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to castigate
01
محکوم کردن, تنبیه کردن
to strongly and harshly criticize someone or something
Transitive: to castigate sb | to castigate sb for an action or behavior
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
castigate
سومشخص مفرد
castigates
وجه وصفی حال
castigating
گذشته ساده
castigated
اسم مفعول
castigated
مثالها
The journalist castigated the government in the editorial for its handling of the crisis.
روزنامهنگار در سرمقاله به دلیل مدیریت بحران، دولت را به شدت مورد انتقاد قرار داد.
02
تنبیه کردن
to inflict harsh punishment or reprimand upon someone
Transitive: to castigate sb
مثالها
The judge castigated the defendant with a harsh sentence of ten years in prison.
قاضی متهم را با حکم شدید ده سال زندان مجازات کرد.
درخت واژگانی
castigation
castigate
