Szukaj
to vanquish
01
pokonać, zniszczyć
to defeat someone completely and decisively
Transitive: to vanquish sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
vanquish
3. osoba liczby pojedynczej
vanquishes
imiesłów czynny
vanquishing
czas przeszły prosty
vanquished
imiesłów bierny
vanquished
Przykłady
The mighty army sought to vanquish the opposing forces and secure dominance over the region.
Potężna armia dążyła do pokonania sił przeciwnych i zapewnienia dominacji nad regionem.
Drzewo Leksykalne
vanquishable
vanquisher
vanquish
