Szukaj
to vanquish
01
pokonać, zniszczyć
to defeat someone completely and decisively
Transitive: to vanquish sb/sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
vanquish
3. osoba liczby pojedynczej
vanquishes
imiesłów czynny
vanquishing
czas przeszły prosty
vanquished
imiesłów bierny
vanquished
Przykłady
The commander devised a plan to vanquish the rebel uprising, reclaiming control over the disputed territories.
Dowódca opracował plan, aby pokonać rebeliantów, odzyskując kontrolę nad spornymi terytoriami.
Drzewo Leksykalne
vanquishable
vanquisher
vanquish
