Definicja i znaczenie słowa „truthful” po angielsku

truthful

prawdomówny, uczciwy

(of a person) telling the truth without deceit or falsehood

honest

sincere

veracious

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

złożenie

jakościowy

stopień najwyższy

most truthful

stopień wyższy

more truthful

stopniowalne

Przykłady

Her truthful nature made her a trusted confidant.

Jej prawdomówna natura sprawiła, że stała się zaufanym powiernikiem.

prawdomówny, szczery

accurately reflecting facts and reality without deception

honest

square

straight

veracious

Przykłady

A truthful report is essential for making informed decisions.

Prawdziwe sprawozdanie jest niezbędne do podejmowania świadomych decyzji.

Drzewo Leksykalne

truthfully

truthfulness

untruthful

truthful

truth

Bliskie Słowa

Download Mobile App