Szukaj
to topple
01
przewrócić się, upaść
to fall or collapse, often due to instability or lack of support
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
topple
3. osoba liczby pojedynczej
topples
imiesłów czynny
toppling
czas przeszły prosty
toppled
imiesłów bierny
toppled
Przykłady
The old tree, weakened by disease, finally began to topple in the strong wind.
Stare drzewo, osłabione chorobą, w końcu zaczęło przewracać się w silnym wietrze.
Przykłady
The strong gust of wind toppled the flimsy fence along the sidewalk.
Silny podmuch wiatru przewrócił słaby płot wzdłuż chodnika.
