Szukaj
to swerve
01
gwałtownie skręcić, nagle zmienić kierunek
to change direction suddenly, often to avoid something or someone in the way
Intransitive: to swerve | to swerve to a direction
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
swerve
3. osoba liczby pojedynczej
swerves
imiesłów czynny
swerving
czas przeszły prosty
swerved
imiesłów bierny
swerved
Przykłady
The driver had to swerve suddenly to avoid hitting a deer that unexpectedly crossed the road.
Kierowca musiał gwałtownie skręcić, aby uniknąć uderzenia w jelenia, który niespodziewanie przebiegł przez drogę.
02
skręcać, gwałtownie zmieniać kierunek
to turn something aside or cause it to deviate from its original path or direction
Transitive: to swerve a moving object or vehicle
Przykłady
The air traffic controller instructed the pilot to swerve the plane to the right to avoid potential turbulence.
Kontroler ruchu lotniczego nakazał pilotowi skręcić samolot w prawo, aby uniknąć potencjalnych turbulencji.
03
unikać, omijać
to deliberately avoid someone or something, often in a social context
slangowe
Przykłady
If I see that guy at the party, I'm just going to swerve him.
Jeśli zobaczę tego gościa na imprezie, po prostu będę go unikać.
Swerve
01
nagły skręt, zboczenie
the act of turning aside suddenly
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
swerves
02
nieregularne odchylenie, nagły skręt
an erratic deflection from an intended course
Drzewo Leksykalne
swerving
swerve
